CERCA – Akdeniz Meyve Sineği Feromonu

Akdeniz Meyve Sineği / Ceratitis capitata

Zarar Verdiği Bitkiler: Zararlının başlıca konukçuları kayısı, ayva, şeftali, incir, trabzon hurması, nar, avokado ve turunçgil türleridir.

Zarar Şekli: Asıl zarar, larvaların meyvenin etli kısmında beslenmesiyle oluşur. Bu beslenme sonucunda meyvede yumuşama, çöküntü ve çürümeler meydana gelir. Yumurta bırakılan meyveler hasat zamanına gelmeden dökülür ve ürün kaybına yol açar.

Kullanım Bilgisi: Akdeniz meyve sineği takibi, turunçgil ve nar çeşitlerinin olgunlaşma dönemlerinde yapılmalıdır. Turunçgilde eylül–ekim aylarında, narda ise ağustos–eylül döneminde, özellikle erkenci Satsuma mandarinleri ve nar çeşitlerinde vuruk kontrolü önemlidir. Bu dönemlerde delta tipi feromon tuzakları (Trimedlure içeren) bahçelere asılarak ergin uçuşu izlenir. İlk vuruklar tespit edildiğinde veya tuzaklarda ilk ergin yakalandığında, eğer kimyasal mücadele tercih edilecekse ilaçlamaya başlanır. İlaçlamadan sonra tuzaklarda yakalanma devam ederse, hasada 10 gün kalıncaya kadar 7–10 gün aralıklarla ilaçlamaya devam edilir. Günlük sıcaklık 16 °C’nin altına düştüğünde kimyasal uygulamaya gerek yoktur.

Biyoteknik Mücadele: Polifag yapısı nedeniyle yıl boyunca konukçu bulabilen bir zararlıdır. Kışlayan dölün ergin çıkışı ilkbahar sonu – yaz başında gerçekleşir. Sıcaklık 16 °C’nin üzerine çıktığında çiftleşip yumurta bırakırlar. Ege Bölgesi’nde yılda 4–5, Akdeniz Bölgesi’nde ise 7–8 nesil verebilir. Bu nedenle her dölün ergin uçuşu tuzaklarla takip edilmeli, mümkün olduğunca çok sayıda ergin yakalanarak popülasyon baskılanmalıdır. Haziran ayından itibaren hektara bir adet tuzak asılarak izleme yapılabilir. McPhail veya Delta tipi tuzaklar, ağaçların güney yönüne 1–2 metre yükseklikte, 15–20 metre (veya 250 m²’de bir) aralıklarla yerleştirilmelidir. Feromon kapsülleri 8–12 haftada bir yenilenmeli, tuzaklar haftada bir kontrol edilerek yakalanan sinekler temizlenmelidir.

Zararlısı: Akdeniz Meyve Sineği